rúma
sagnorð með þolfalli
hafa rúm, pláss (fyrir e-ð)
- skápurinn rúmaði ekki lengur öll fötin hennar
- tjaldið okkar rúmar fjóra
sjá rúmast
Beyging
rúmaði rúmað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égrúmarúmaðiégrúmirúmaði
þúrúmarrúmaðirþúrúmirrúmaðir
húnrúmarrúmaðihúnrúmirúmaði
viðrúmumrúmuðumviðrúmumrúmuðum
þiðrúmiðrúmuðuðþiðrúmiðrúmuðuð
þaurúmarúmuðuþaurúmirúmuðu
| nafnháttur | rúma |
|---|---|
| sagnbót | rúmað |
| boðháttur eintölu | rúmaðu |
| boðháttur fleirtölu | rúmið |
| stýfður boðháttur | rúma |
| lýsingarháttur nútíðar | rúmandi |
kk.kvk.hk.
nf.rúmaðurrúmuðrúmað
þf.rúmaðanrúmaðarúmað
þgf.rúmuðumrúmaðrirúmuðu
ef.rúmaðsrúmaðrarrúmaðs
nf.rúmaðirrúmaðarrúmuð
þf.rúmaðarúmaðarrúmuð
þgf.rúmuðum
ef.rúmaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égrúmastrúmaðistégrúmistrúmaðist
þúrúmastrúmaðistþúrúmistrúmaðist
húnrúmastrúmaðisthúnrúmistrúmaðist
viðrúmumstrúmuðumstviðrúmumstrúmuðumst
þiðrúmistrúmuðustþiðrúmistrúmuðust
þaurúmastrúmuðustþaurúmistrúmuðust
| nafnháttur | rúmast |
|---|---|
| sagnbót | rúmast |