rakka
sagnorð með þolfalli
rakka hana niður
tala illa um hana, hallmæla henni, lasta hana
- ráðherrann var rakkaður niður af andstæðingi sínum
- hún rakkar niður fréttaflutning fjölmiðlanna
Beyging
rakkaði rakkað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égrakkarakkaðiégrakkirakkaði
þúrakkarrakkaðirþúrakkirrakkaðir
húnrakkarrakkaðihúnrakkirakkaði
viðrökkumrökkuðumviðrökkumrökkuðum
þiðrakkiðrökkuðuðþiðrakkiðrökkuðuð
þaurakkarökkuðuþaurakkirökkuðu
| nafnháttur | rakka |
|---|---|
| sagnbót | rakkað |
| boðháttur eintölu | rakkaðu |
| boðháttur fleirtölu | rakkið |
| stýfður boðháttur | rakka |
| lýsingarháttur nútíðar | rakkandi |
kk.kvk.hk.
nf.rakkaðurrökkuðrakkað
þf.rakkaðanrakkaðarakkað
þgf.rökkuðumrakkaðrirökkuðu
ef.rakkaðsrakkaðrarrakkaðs
nf.rakkaðirrakkaðarrökkuð
þf.rakkaðarakkaðarrökkuð
þgf.rökkuðum
ef.rakkaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúrakkarðurakkaðirðuþúrakkirðurakkaðirðu
þiðrakkiðirökkuðuðiþiðrakkiðirökkuðuði