rauð
nafnorð, karlkyn
rauð-grautur
sætur grautur úr rauðri saft eða sultu
Beyging
eignarfall eintölu ‑grautar þágufall eintölu ‑graut eða ‑grauti nefnifall fleirtölu ‑grautar beygist eins og grautur
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.rauðgrautur rauðgrauturinn nf.rauðgrautar rauðgrautarnir
þf.rauðgraut rauðgrautinn þf.rauðgrauta rauðgrautana
þgf.rauðgraut / rauðgrauti rauðgrautnum þgf.rauðgrautum rauðgrautunum
ef.rauðgrautar rauðgrautarins ef.rauðgrauta rauðgrautanna