raun
lýsingarorð raun-sannur
raunverulegur
- í bókinni eru raunsannar frásagnir af lífi sjómanna áður fyrr
Samheiti
- sannferðugur,
- raungæfur,
- raunhlítur,
- rauntrúr
Tengd orð
Beyging
‑sönn ‑satt miðstig ‑sannari efsta stig ‑sannastur beygist eins og sannur
kk.kvk.hk.
nf.raunsannur raunsönn raunsatt
þf.raunsannan raunsanna raunsatt
þgf.raunsönnum raunsannri raunsönnu
ef.raunsanns raunsannrar raunsanns
nf.raunsannir raunsannar raunsönn
þf.raunsanna raunsannar raunsönn
þgf.raunsönnum
ef.raunsannra
nf.raunsanni raunsanna raunsanna
aukaföllraunsanna raunsönnu raunsanna
öll föllraunsönnu
öll föllraunsannari raunsannari raunsannara
öll föllraunsannari
kk.kvk.hk.
nf.raunsannastur raunsönnust raunsannast
þf.raunsannastan raunsannasta raunsannast
þgf.raunsönnustum raunsannastri raunsönnustu
ef.raunsannasts raunsannastrar raunsannasts
nf.raunsannastir raunsannastar raunsönnust
þf.raunsannasta raunsannastar raunsönnust
þgf.raunsönnustum
ef.raunsannastra
nf.raunsannasti raunsannasta raunsannasta
aukaföllraunsannasta raunsönnustu raunsannasta
öll föllraunsönnustu