refsa
sagnorð með þágufalli , beyging: þátíð eintölu refsaði, sagnbót refsað
láta (e-n) gjalda fyrir afbrot eða yfirsjón
- hún refsaði drengnum með því að fjarlægja leikfangið
- í sumum löndum er mönnum refsað fyrir rangar skoðanir
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égrefsarefsaðiégrefsirefsaði
þúrefsarrefsaðirþúrefsirrefsaðir
húnrefsarrefsaðihúnrefsirefsaði
viðrefsumrefsuðumviðrefsumrefsuðum
þiðrefsiðrefsuðuðþiðrefsiðrefsuðuð
þaurefsarefsuðuþaurefsirefsuðu
| nafnháttur | refsa |
|---|---|
| sagnbót | refsað |
| boðháttur eintölu | refsaðu |
| boðháttur fleirtölu | refsið |
| stýfður boðháttur | refsa |
| lýsingarháttur nútíðar | refsandi |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égrefsastrefsaðistégrefsistrefsaðist
þúrefsastrefsaðistþúrefsistrefsaðist
húnrefsastrefsaðisthúnrefsistrefsaðist
viðrefsumstrefsuðumstviðrefsumstrefsuðumst
þiðrefsistrefsuðustþiðrefsistrefsuðust
þaurefsastrefsuðustþaurefsistrefsuðust
| nafnháttur | refsast |
|---|---|
| sagnbót | refsast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúrefsasturefsaðistuþúrefsisturefsaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúrefsarðurefsaðirðuþúrefsirðurefsaðirðu
þiðrefsiðirefsuðuðiþiðrefsiðirefsuðuði