rellinn
lýsingarorð
sem suðar og kvartar mikið, sem þrábiður um eitthvað
- dóttir mín er alltaf svo stúrin og rellin
Samheiti
- brekóttur
Skyld orð
Tengd orð
Beyging
rellin rellið miðstig rellnari efsta stig rellnastur
kk.kvk.hk.
nf.rellinnrellinrellið
þf.rellinnrellnarellið
þgf.rellnumrellinnirellnu
ef.rellinsrellinnarrellins
nf.rellnirrellnarrellin
þf.rellnarellnarrellin
þgf.rellnum
ef.rellinna
nf.rellnirellnarellna
aukaföllrellnarellnurellna
öll föllrellnu
öll föllrellnarirellnarirellnara
öll föllrellnari
kk.kvk.hk.
nf.rellnasturrellnustrellnast
þf.rellnastanrellnastarellnast
þgf.rellnustumrellnastrirellnustu
ef.rellnastsrellnastrarrellnasts
nf.rellnastirrellnastarrellnust
þf.rellnastarellnastarrellnust
þgf.rellnustum
ef.rellnastra
nf.rellnastirellnastarellnasta
aukaföllrellnastarellnusturellnasta
öll föllrellnustu