riða
sagnorð
sjá einnig riða nafnorð, kvenkyn
vera óstyrkur á fótum, hafa óstöðuga undirstöðu, vera alveg að detta
- hann riðaði á fótunum þegar hann stóð upp
- marmarastyttan riðaði á stöplinum
riða til falls
vera alveg að detta, hrynja
- ríkisstjórnin riðar nú til falls
Tengd orð
Beyging
riðaði riðað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égriðariðaðiégriðiriðaði
þúriðarriðaðirþúriðirriðaðir
húnriðarriðaðihúnriðiriðaði
viðriðumriðuðumviðriðumriðuðum
þiðriðiðriðuðuðþiðriðiðriðuðuð
þauriðariðuðuþauriðiriðuðu
| nafnháttur | riða |
|---|---|
| sagnbót | riðað |
| boðháttur eintölu | riðaðu |
| boðháttur fleirtölu | riðið |
| stýfður boðháttur | riða |
| lýsingarháttur nútíðar | riðandi |
kk.kvk.hk.
nf.riðaðurriðuðriðað
þf.riðaðanriðaðariðað
þgf.riðuðumriðaðririðuðu
ef.riðaðsriðaðrarriðaðs
nf.riðaðirriðaðarriðuð
þf.riðaðariðaðarriðuð
þgf.riðuðum
ef.riðaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égriðastriðaðistégriðistriðaðist
þúriðastriðaðistþúriðistriðaðist
húnriðastriðaðisthúnriðistriðaðist
viðriðumstriðuðumstviðriðumstriðuðumst
þiðriðistriðuðustþiðriðistriðuðust
þauriðastriðuðustþauriðistriðuðust
| nafnháttur | riðast |
|---|---|
| sagnbót | riðast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúriðasturiðaðistuþúriðisturiðaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúriðarðuriðaðirðuþúriðirðuriðaðirðu
þiðriðiðiriðuðuðiþiðriðiðiriðuðuði