rista 1
sagnorð
Merkingar
- 1.
með þolfalli gera beinan skurð (í e-ð), skera í (e-ð)
- hann risti sundur áklæðið á bílsætinu
- 2.
með þolfalli gera rúnir í stein
- 3.
skilningur hans ristir ekki djúpt
skilningur hans er takmakaður, yfirborðskenndur
- hún veit að reiði mömmu hennar ristir ekki djúpt
- 4.
(um skip) skera hafflötinn
- bátarnir ristu grunnt
Beyging
risti rist
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égristiristiégristiristi
þúristirristirþúristirristir
húnristirristihúnristiristi
viðristumristumviðristumristum
þiðristiðristuðþiðristiðristuð
þauristaristuþauristiristu
| nafnháttur | rista |
|---|---|
| sagnbót | rist |
| boðháttur eintölu | ristu |
| boðháttur fleirtölu | ristið |
| stýfður boðháttur | rist |
| lýsingarháttur nútíðar | ristandi |
kk.kvk.hk.
nf.risturristrist
þf.ristanristarist
þgf.ristumristriristu
ef.ristsristrarrists
nf.ristirristarrist
þf.ristaristarrist
þgf.ristum
ef.ristra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúristirðuristirðuþúristirðuristirðu
þiðristiðiristuðiþiðristiðiristuði