rofna
sagnorð
Merkingar
- 1.
fara í sundur, slitna
- sambandið rofnaði meðan ég var í símanum
- vegurinn hefur rofnað vegna flóða
- 2.
brotna niður eða losna í sundur af völdum veðurs og vinda
- á löngum tíma rofnar bergið og molnar
Beyging
rofnaði rofnað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égrofnarofnaðiégrofnirofnaði
þúrofnarrofnaðirþúrofnirrofnaðir
húnrofnarrofnaðihúnrofnirofnaði
viðrofnumrofnuðumviðrofnumrofnuðum
þiðrofniðrofnuðuðþiðrofniðrofnuðuð
þaurofnarofnuðuþaurofnirofnuðu
| nafnháttur | rofna |
|---|---|
| sagnbót | rofnað |
| boðháttur eintölu | rofnaðu |
| boðháttur fleirtölu | rofnið |
| stýfður boðháttur | rofna |
| lýsingarháttur nútíðar | rofnandi |
kk.kvk.hk.
nf.rofnaðurrofnuðrofnað
þf.rofnaðanrofnaðarofnað
þgf.rofnuðumrofnaðrirofnuðu
ef.rofnaðsrofnaðrarrofnaðs
nf.rofnaðirrofnaðarrofnuð
þf.rofnaðarofnaðarrofnuð
þgf.rofnuðum
ef.rofnaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúrofnarðurofnaðirðuþúrofnirðurofnaðirðu
þiðrofniðirofnuðuðiþiðrofniðirofnuðuði