rotta
sagnorð óformlegt
sjá einnig rotta nafnorð, kvenkyn
rotta sig (saman)
koma saman, hópast saman (í slæmum tilgangi)
- á barnum vou einhverjir skuggalegir menn að rotta sig saman
Beyging
rottaði rottað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égrottarottaðiégrottirottaði
þúrottarrottaðirþúrottirrottaðir
húnrottarrottaðihúnrottirottaði
viðrottumrottuðumviðrottumrottuðum
þiðrottiðrottuðuðþiðrottiðrottuðuð
þaurottarottuðuþaurottirottuðu
| nafnháttur | rotta |
|---|---|
| sagnbót | rottað |
| boðháttur eintölu | rottaðu |
| boðháttur fleirtölu | rottið |
| stýfður boðháttur | rotta |
| lýsingarháttur nútíðar | rottandi |
kk.kvk.hk.
nf.rottaðurrottuðrottað
þf.rottaðanrottaðarottað
þgf.rottuðumrottaðrirottuðu
ef.rottaðsrottaðrarrottaðs
nf.rottaðirrottaðarrottuð
þf.rottaðarottaðarrottuð
þgf.rottuðum
ef.rottaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égrottastrottaðistégrottistrottaðist
þúrottastrottaðistþúrottistrottaðist
húnrottastrottaðisthúnrottistrottaðist
viðrottumstrottuðumstviðrottumstrottuðumst
þiðrottistrottuðustþiðrottistrottuðust
þaurottastrottuðustþaurottistrottuðust
| nafnháttur | rottast |
|---|---|
| sagnbót | rottast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúrottasturottaðistuþúrottisturottaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúrottarðurottaðirðuþúrottirðurottaðirðu
þiðrottiðirottuðuðiþiðrottiðirottuðuði