rymja
sagnorð
Merkingar
- 1.
gefa frá sér dimmt hljóð (t.d. naut)
- skógarbjörninn rumdi hátt
- 2.
segja (e-ð) með dimmri röddu, gefa frá sér dimmt hljóð
- hann kveikti sér í pípunni og rumdi ánægjulega
það rymur í honum
- hann svaraði mér ekki en það rumdi eitthvað í honum
Tengd orð
Beyging
rumdi rumið
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égrymrumdiégrymjirymdi
þúrymurrumdirþúrymjirrymdir
húnrymurrumdihúnrymjirymdi
viðrymjumrumdumviðrymjumrymdum
þiðrymjiðrumduðþiðrymjiðrymduð
þaurymjarumduþaurymjirymdu
þaðrymurrumdiþaðrymjirymdi
| nafnháttur | rymja |
|---|---|
| sagnbót | rumið |
| boðháttur eintölu | rymdu |
| boðháttur fleirtölu | rymjið |
| stýfður boðháttur | rym |
| lýsingarháttur nútíðar | rymjandi |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúrymurðurumdirðuþúrymjirðurymdirðu
þiðrymjiðirumduðiþiðrymjiðirymduði