sálga
sagnorð með þágufalli
drepa (e-n)
- hann sálgaði hundinum sínum þegar hann var orðinn gamall
sálga sér
taka líf sitt
Beyging
sálgaði sálgað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égsálgasálgaðiégsálgisálgaði
þúsálgarsálgaðirþúsálgirsálgaðir
húnsálgarsálgaðihúnsálgisálgaði
viðsálgumsálguðumviðsálgumsálguðum
þiðsálgiðsálguðuðþiðsálgiðsálguðuð
þausálgasálguðuþausálgisálguðu
| nafnháttur | sálga |
|---|---|
| sagnbót | sálgað |
| boðháttur eintölu | sálgaðu |
| boðháttur fleirtölu | sálgið |
| stýfður boðháttur | sálga |
| lýsingarháttur nútíðar | sálgandi |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúsálgarðusálgaðirðuþúsálgirðusálgaðirðu
þiðsálgiðisálguðuðiþiðsálgiðisálguðuði