sætta
sagnorð með þolfalli
Merkingar
- 1.
gera (e-a) sátta, láta (e-a) semja frið
- faðirinn reyndi að sætta systkinin
- 2.
sætta sig við þetta
vera sáttur við þetta, vera ekki óánægður með þetta
- margir urðu að sætta sig við lág laun
- þau sættu sig ekki við vinnubrögð rafvirkjans
sjá sættast
Tengd orð
Beyging
sætti sætt
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égsættisættiégsættisætti
þúsættirsættirþúsættirsættir
húnsættirsættihúnsættisætti
viðsættumsættumviðsættumsættum
þiðsættiðsættuðþiðsættiðsættuð
þausættasættuþausættisættu
| nafnháttur | sætta |
|---|---|
| sagnbót | sætt |
| boðháttur eintölu | sættu |
| boðháttur fleirtölu | sættið |
| stýfður boðháttur | sætt |
| lýsingarháttur nútíðar | sættandi |
kk.kvk.hk.
nf.sættursættsætt
þf.sættansættasætt
þgf.sættumsættrisættu
ef.sættssættrarsætts
nf.sættirsættarsætt
þf.sættasættarsætt
þgf.sættum
ef.sættra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égsættistsættistégsættistsættist
þúsættistsættistþúsættistsættist
húnsættistsættisthúnsættistsættist
viðsættumstsættumstviðsættumstsættumst
þiðsættistsættustþiðsættistsættust
þausættastsættustþausættistsættust
| nafnháttur | sættast |
|---|---|
| sagnbót | sæst |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúsættistusættistuþúsættistusættistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúsættirðusættirðuþúsættirðusættirðu
þiðsættiðisættuðiþiðsættiðisættuði