sér
sagnorð sér-hanna með þolfalli
Beyging
‑hannaði ‑hannað beygist eins og hanna
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égsérhanna sérhannaði égsérhanni sérhannaði
þúsérhannar sérhannaðir þúsérhannir sérhannaðir
húnsérhannar sérhannaði húnsérhanni sérhannaði
viðsérhönnum sérhönnuðum viðsérhönnum sérhönnuðum
þiðsérhannið sérhönnuðuð þiðsérhannið sérhönnuðuð
þausérhanna sérhönnuðu þausérhanni sérhönnuðu
| nafnháttur | sér |
|---|---|
| sagnbót | sér |
| boðháttur eintölu | sér |
| boðháttur fleirtölu | sér |
| stýfður boðháttur | sér |
| lýsingarháttur nútíðar | sér |
kk.kvk.hk.
nf.sérhannaður sérhönnuð sérhannað
þf.sérhannaðan sérhannaða sérhannað
þgf.sérhönnuðum sérhannaðri sérhönnuðu
ef.sérhannaðs sérhannaðrar sérhannaðs
nf.sérhannaðir sérhannaðar sérhönnuð
þf.sérhannaða sérhannaðar sérhönnuð
þgf.sérhönnuðum
ef.sérhannaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúsérhannarðu sérhannaðirðu þúsérhannirðu sérhannaðirðu
þiðsérhanniði sérhönnuðuði þiðsérhanniði sérhönnuðuði