Yrða

sérstæður

lýsingarorð sér-stæður

Merkingar

  1. 1.

    öðruvísi en aðrir, sérkennilegur, óvenjulegur

    • í bænum eru tvær mjög sérstæðar kirkjur
    • móðurbróðir minn er sérstæður persónuleiki
  2. 2.

    málfræði sem stendur sem sagnfylling (oft á eftir so. vera), t.d. "gult" í "blómið er gult"

    • sérstætt lýsingarorð

    • sérstætt fornafn

      fornafn sem stendur án nafnorðs: 'einhver bíður frammi'

    sjá hliðstæður

Samheiti
Tengd orð

Beyging

‑stæð ‑stætt miðstig ‑stæðari efsta stig ‑stæðastur beygist eins og stæður