síga
sagnorð
Merkingar
- 1.
mjakast niður, fara hægt og hægt niður
- hún lét sjónaukann síga hægt
- lyftan seig niður og stöðvaðist
- höfuð hans seig niður á bringu
- vatnið sígur niður í jarðveginn
- loftið hefur sigið úr dekkinu
- gólfið hefur sigið í miðjunni
síga saman
- bíógestir sigu saman í sætunum af spenningi
síga í bjarg
fara í kaðli niður í fuglabjarg eftir eggjum
- 2.
hafa hæga framvindu
- dagarnir sigu áfram
- rökkrið seig á fyrir utan gluggann
það sígur á seinni hlutann
síðari hlutinn er hafinn (og endir í nánd)
- nú var farið að síga á seinni hluta leiðarinnar
það sígur á skólaárið
skólaárið er langt komið
- það er farið að síga á jólafríið
- 3.
það sígur í hana
hún fyrtist við, reiðist nokkuð
- það var farið að síga í kennarann
- 4.
láta undan síga
gefa eftir, hörfa
- herdeildin varð að láta undan síga
- regnskýin létu loks undan síga fyrir sólinni
- 5.
ferðataskan sígur í
ferðataskan er þung
Orðasambönd
láta ekki deigan síga
gefast ekki upp (við mótlæti)
- verkfallsmenn létu ekki deigan síga og höfðu sigur að lokum
það er farið að síga á ógæfuhliðina
aðstæður versna
mér sígur í brjóst
ég blunda, dotta
Beyging
síg seig sigum sigið
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égsígseigégsígisigi
þúsígurseigstþúsígirsigir
húnsígurseighúnsígisigi
viðsígumsigumviðsígumsigjum
þiðsígiðsiguðþiðsígiðsigjuð
þausígasiguþausígisigju
| nafnháttur | síga |
|---|---|
| sagnbót | sigið |
| boðháttur eintölu | sígðu |
| boðháttur fleirtölu | sígið |
| stýfður boðháttur | síg |
| lýsingarháttur nútíðar | sígandi |
kk.kvk.hk.
nf.siginnsiginsigið
þf.siginnsignasigið
þgf.signumsiginnisignu
ef.siginssiginnarsigins
nf.signirsignarsigin
þf.signasignarsigin
þgf.signum
ef.siginna
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúsígurðuseigstuþúsígirðusigirðu
þiðsígiðisiguðiþiðsígiðisigjuði