sóla 2
sagnorð með þolfalli
sjá einnig sóla 1 sagnorð
sóla sig
láta sólina skína á sig
- við sátum á veröndinni og sóluðum okkur
Beyging
sólaði sólað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égsólasólaðiégsólisólaði
þúsólarsólaðirþúsólirsólaðir
húnsólarsólaðihúnsólisólaði
viðsólumsóluðumviðsólumsóluðum
þiðsóliðsóluðuðþiðsóliðsóluðuð
þausólasóluðuþausólisóluðu
| nafnháttur | sóla |
|---|---|
| sagnbót | sólað |
| boðháttur eintölu | sólaðu |
| boðháttur fleirtölu | sólið |
| stýfður boðháttur | sóla |
| lýsingarháttur nútíðar | sólandi |
kk.kvk.hk.
nf.sólaðursóluðsólað
þf.sólaðansólaðasólað
þgf.sóluðumsólaðrisóluðu
ef.sólaðssólaðrarsólaðs
nf.sólaðirsólaðarsóluð
þf.sólaðasólaðarsóluð
þgf.sóluðum
ef.sólaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égsólastsólaðistégsólistsólaðist
þúsólastsólaðistþúsólistsólaðist
húnsólastsólaðisthúnsólistsólaðist
viðsólumstsóluðumstviðsólumstsóluðumst
þiðsólistsóluðustþiðsólistsóluðust
þausólastsóluðustþausólistsóluðust
| nafnháttur | sólast |
|---|---|
| sagnbót | sólast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúsólastusólaðistuþúsólistusólaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúsólarðusólaðirðuþúsólirðusólaðirðu
þiðsóliðisóluðuðiþiðsóliðisóluðuði