sóma
sagnorð með þágufalli
vera samboðinn, viðeigandi, hæfa (e-m)
- þessi dónalega framkoma sómir honum ekki
sóma sér vel
vera viðeigandi, flottur
- píanóið sómir sér vel við vegginn
- forsetinn sómdi sér vel í konungsveislunni
Beyging
sómdi sómt
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égsómisómdiégsómisómdi
þúsómirsómdirþúsómirsómdir
húnsómirsómdihúnsómisómdi
viðsómumsómdumviðsómumsómdum
þiðsómiðsómduðþiðsómiðsómduð
þausómasómduþausómisómdu
mérsómirsómdimérsómisómdi
| nafnháttur | sóma |
|---|---|
| sagnbót | sómt |
| boðháttur eintölu | sómdu |
| boðháttur fleirtölu | sómið |
| stýfður boðháttur | sóm |
| lýsingarháttur nútíðar | sómandi |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúsómirðusómdirðuþúsómirðusómdirðu
þiðsómiðisómduðiþiðsómiðisómduði