sú
fornafn kvenkyn
ábendingarfornafn; með fallorði í kvenkyni eintölu eða eitt sér, oft með aukasetningu
- hún er sú eina af systrunum sem býr ennþá í Vík
- niðurstaðan varð sú að við skyldum hittast aftur eftir viku
- þá bók hef ég aldrei lesið
- þau tóku mark á þeirri niðurstöðu að málinu væri lokið
Beyging
kk.kvk.hk.
nf.sásúþað
þf.þannþáþað
þgf.þeimþeirriþví
ef.þessþeirrarþess
nf.þeirþærþau
þf.þáþærþau
þgf.þeim
ef.þeirra