saka
sagnorð
Merkingar
- 1.
ásaka (e-n), segja að e-r hafi gert e-ð
saka hana um þjófnað
- hún sakaði strákinn um að hafa brotið rúðuna
- 2.
frumlag í þolfalli með spurningu eða neitun verða fyrir meiðslum, skemmdum
engan sakaði í árekstrinum
það sakar ekki að spyrja hana
það er alveg óhætt að ...
sjá sakast
Beyging
sakaði sakað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égsakasakaðiégsakisakaði
þúsakarsakaðirþúsakirsakaðir
húnsakarsakaðihúnsakisakaði
viðsökumsökuðumviðsökumsökuðum
þiðsakiðsökuðuðþiðsakiðsökuðuð
þausakasökuðuþausakisökuðu
migsakarsakaðimigsakisakaði
| nafnháttur | saka |
|---|---|
| sagnbót | sakað |
| boðháttur eintölu | sakaðu |
| boðháttur fleirtölu | sakið |
| stýfður boðháttur | saka |
| lýsingarháttur nútíðar | sakandi |
kk.kvk.hk.
nf.sakaðursökuðsakað
þf.sakaðansakaðasakað
þgf.sökuðumsakaðrisökuðu
ef.sakaðssakaðrarsakaðs
nf.sakaðirsakaðarsökuð
þf.sakaðasakaðarsökuð
þgf.sökuðum
ef.sakaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égsakastsakaðistégsakistsakaðist
þúsakastsakaðistþúsakistsakaðist
húnsakastsakaðisthúnsakistsakaðist
viðsökumstsökuðumstviðsökumstsökuðumst
þiðsakistsökuðustþiðsakistsökuðust
þausakastsökuðustþausakistsökuðust
þaðsakastsakaðistþaðsakistsakaðist
| nafnháttur | sakast |
|---|---|
| sagnbót | sakast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúsakastusakaðistuþúsakistusakaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúsakarðusakaðirðuþúsakirðusakaðirðu
þiðsakiðisökuðuðiþiðsakiðisökuðuði