sam beyging
nafnorð, kvenkyn
sam-beyging málfræði
það þegar beyging orðs lagar sig að öðru orði, á t.d. við um fornafn og nafnorð
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑beygingar beygist eins og beyging
eintala
án greinismeð greini
nf.sambeyging sambeygingin
þf.sambeygingu sambeyginguna
þgf.sambeygingu sambeygingunni
ef.sambeygingar sambeygingarinnar