sam rýma
sagnorð sam-rýma með þolfalli og þágufalli
stilla (e-ð) saman, samhæfa, samræma (e-ð)
- hún reynir að samrýma vinnuna og fjölskylduna
sjá samrýmast
Beyging
‑rýmdi ‑rýmt beygist eins og rýma
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égsamrými samrýmdi égsamrými samrýmdi
þúsamrýmir samrýmdir þúsamrýmir samrýmdir
húnsamrýmir samrýmdi húnsamrými samrýmdi
viðsamrýmum samrýmdum viðsamrýmum samrýmdum
þiðsamrýmið samrýmduð þiðsamrýmið samrýmduð
þausamrýma samrýmdu þausamrými samrýmdu
| nafnháttur | sam |
|---|---|
| sagnbót | sam |
| boðháttur eintölu | sam |
| boðháttur fleirtölu | sam |
| stýfður boðháttur | sam |
| lýsingarháttur nútíðar | sam |
kk.kvk.hk.
nf.samrýmdur samrýmd samrýmt
þf.samrýmdan samrýmda samrýmt
þgf.samrýmdum samrýmdri samrýmdu
ef.samrýmds samrýmdrar samrýmds
nf.samrýmdir samrýmdar samrýmd
þf.samrýmda samrýmdar samrýmd
þgf.samrýmdum
ef.samrýmdra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égsamrýmist samrýmdist égsamrýmist samrýmdist
þúsamrýmist samrýmdist þúsamrýmist samrýmdist
húnsamrýmist samrýmdist húnsamrýmist samrýmdist
viðsamrýmumst samrýmdumst viðsamrýmumst samrýmdumst
þiðsamrýmist samrýmdust þiðsamrýmist samrýmdust
þausamrýmast samrýmdust þausamrýmist samrýmdust
| nafnháttur | sam |
|---|---|
| sagnbót | sam |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúsamrýmistu samrýmdistu þúsamrýmistu samrýmdistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúsamrýmirðu samrýmdirðu þúsamrýmirðu samrýmdirðu
þiðsamrýmiði samrýmduði þiðsamrýmiði samrýmduði