sam sláttur
nafnorð, karlkyn
sam-sláttur
það þegar e-u tvennu (eða fleiru) slær saman, það blandast saman
- samsláttur varð á nöfnum tveggja liðsmanna í blaðinu
Beyging
eignarfall eintölu ‑sláttar þágufall eintölu ‑slætti beygist eins og sláttur
eintala
án greinismeð greini
nf.samsláttur samslátturinn
þf.samslátt samsláttinn
þgf.samslætti samslættinum
ef.samsláttar samsláttarins