samur
fornafn óákveðið fornafn sérstætt oftast með neitun
hinn sami, óbreyttur
- aðstæður okkar urðu ekki samar eftir breytingarnar
- götumyndin er ekki söm og áður
vera ekki samur (maður)
vera breyttur (maður), jafna sig ekki fullkomlega
- hann var aldrei samur maður eftir slysið
á samri stundu
á sama augnabliki, strax
- á samri stundu blossaði eldurinn upp
í samt horf
í sama ástand
- starfsemin var að komast í samt horf og áður
í samt lag
í sama form eða ástand
- þau eru að taka til og bráðum verður allt komið í samt lag
sjá sami
Beyging
kk.kvk.hk.
nf.samursömsamt
þf.samansamasamt
þgf.sömumsamrisömu
ef.samssamrarsams
nf.samirsamarsöm
þf.samasamarsöm
þgf.sömum
ef.samra