sanda
sagnorð með þolfalli
bera sand á e-ð, t.d. götur og gangstíga í hálku
- það er búið að sanda gangstéttirnar
Beyging
sandaði sandað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égsandasandaðiégsandisandaði
þúsandarsandaðirþúsandirsandaðir
húnsandarsandaðihúnsandisandaði
viðsöndumsönduðumviðsöndumsönduðum
þiðsandiðsönduðuðþiðsandiðsönduðuð
þausandasönduðuþausandisönduðu
| nafnháttur | sanda |
|---|---|
| sagnbót | sandað |
| boðháttur eintölu | sandaðu |
| boðháttur fleirtölu | sandið |
| stýfður boðháttur | sanda |
| lýsingarháttur nútíðar | sandandi |
kk.kvk.hk.
nf.sandaðursönduðsandað
þf.sandaðansandaðasandað
þgf.sönduðumsandaðrisönduðu
ef.sandaðssandaðrarsandaðs
nf.sandaðirsandaðarsönduð
þf.sandaðasandaðarsönduð
þgf.sönduðum
ef.sandaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúsandarðusandaðirðuþúsandirðusandaðirðu
þiðsandiðisönduðuðiþiðsandiðisönduðuði