sann reyna
sagnorð sann-reyna með þolfalli
láta reyna á (e-ð) af eigin raun, sannprófa (e-ð)
- ég hef sjálf sannreynt að nudd er mjög gagnlegt
- hann þarf að sannreyna kenningu sína með betri rökfærslu
Beyging
‑reyndi ‑reynt beygist eins og reyna
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égsannreyni sannreyndi égsannreyni sannreyndi
þúsannreynir sannreyndir þúsannreynir sannreyndir
húnsannreynir sannreyndi húnsannreyni sannreyndi
viðsannreynum sannreyndum viðsannreynum sannreyndum
þiðsannreynið sannreynduð þiðsannreynið sannreynduð
þausannreyna sannreyndu þausannreyni sannreyndu
| nafnháttur | sann |
|---|---|
| sagnbót | sann |
| boðháttur eintölu | sann |
| boðháttur fleirtölu | sann |
| stýfður boðháttur | sann |
| lýsingarháttur nútíðar | sann |
kk.kvk.hk.
nf.sannreyndur sannreynd sannreynt
þf.sannreyndan sannreynda sannreynt
þgf.sannreyndum sannreyndri sannreyndu
ef.sannreynds sannreyndrar sannreynds
nf.sannreyndir sannreyndar sannreynd
þf.sannreynda sannreyndar sannreynd
þgf.sannreyndum
ef.sannreyndra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égsannreynist sannreyndist égsannreynist sannreyndist
þúsannreynist sannreyndist þúsannreynist sannreyndist
húnsannreynist sannreyndist húnsannreynist sannreyndist
viðsannreynumst sannreyndumst viðsannreynumst sannreyndumst
þiðsannreynist sannreyndust þiðsannreynist sannreyndust
þausannreynast sannreyndust þausannreynist sannreyndust
| nafnháttur | sann |
|---|---|
| sagnbót | sann |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúsannreynistu sannreyndistu þúsannreynistu sannreyndistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúsannreynirðu sannreyndirðu þúsannreynirðu sannreyndirðu
þiðsannreyniði sannreynduði þiðsannreyniði sannreynduði