sauma
sagnorð
Merkingar
- 1.
með þolfalli festa (e-ð) saman með nál og tvinna, gera saum með nál og garni
- þær sátu og saumuðu
- hún saumaði buxur á dóttur sína
- hún saumar allt flauel í höndunum
- læknirinn saumaði sjúklinginn
sauma fyrir gatið
- hann saumaði fyrir opið á pokanum
sauma bútana saman
- ég ætla að sauma saman þessi tvö stykki
sauma út
sauma fallegan saum sem ætlað er að sjást, mynd eða mynstur
- mér finnst notalegt að sauma út á kvöldin
- börnin saumuðu út jólamyndir í skólanum
sjá útsaumaður
- 2.
sauma að henni
þjarma að henni, vera ágengur í orðum við hana
- þingmaðurinn saumaði að ráðherra í ræðunni
sjá saumaður
Tengd orð
Beyging
saumaði saumað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égsaumasaumaðiégsaumisaumaði
þúsaumarsaumaðirþúsaumirsaumaðir
húnsaumarsaumaðihúnsaumisaumaði
viðsaumumsaumuðumviðsaumumsaumuðum
þiðsaumiðsaumuðuðþiðsaumiðsaumuðuð
þausaumasaumuðuþausaumisaumuðu
| nafnháttur | sauma |
|---|---|
| sagnbót | saumað |
| boðháttur eintölu | saumaðu |
| boðháttur fleirtölu | saumið |
| stýfður boðháttur | sauma |
| lýsingarháttur nútíðar | saumandi |
kk.kvk.hk.
nf.saumaðursaumuðsaumað
þf.saumaðansaumaðasaumað
þgf.saumuðumsaumaðrisaumuðu
ef.saumaðssaumaðrarsaumaðs
nf.saumaðirsaumaðarsaumuð
þf.saumaðasaumaðarsaumuð
þgf.saumuðum
ef.saumaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égsaumastsaumaðistégsaumistsaumaðist
þúsaumastsaumaðistþúsaumistsaumaðist
húnsaumastsaumaðisthúnsaumistsaumaðist
viðsaumumstsaumuðumstviðsaumumstsaumuðumst
þiðsaumistsaumuðustþiðsaumistsaumuðust
þausaumastsaumuðustþausaumistsaumuðust
| nafnháttur | saumast |
|---|---|
| sagnbót | saumast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúsaumastusaumaðistuþúsaumistusaumaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúsaumarðusaumaðirðuþúsaumirðusaumaðirðu
þiðsaumiðisaumuðuðiþiðsaumiðisaumuðuði