sein farinn
lýsingarorð sein-farinn
sem er ekki greiðfær, sem gengur hægt að komast um
Samheiti
Andheiti
Tengd orð
Beyging
sein
kk.kvk.hk.
nf.seinfarinn seinfarin seinfarið
þf.seinfarinn seinfarna seinfarið
þgf.seinförnum seinfarinni seinförnu
ef.seinfarins seinfarinnar seinfarins
nf.seinfarnir seinfarnar seinfarin
þf.seinfarna seinfarnar seinfarin
þgf.seinförnum
ef.seinfarinna
nf.seinfarni seinfarna seinfarna
aukaföllseinfarna seinförnu seinfarna
öll föllseinförnu
öll föllseinfarnari seinfarnari seinfarnara
öll föllseinfarnari
kk.kvk.hk.
nf.seinfarnastur seinförnust seinfarnast
þf.seinfarnastan seinfarnasta seinfarnast
þgf.seinförnustum seinfarnastri seinförnustu
ef.seinfarnasts seinfarnastrar seinfarnasts
nf.seinfarnastir seinfarnastar seinförnust
þf.seinfarnasta seinfarnastar seinförnust
þgf.seinförnustum
ef.seinfarnastra
nf.seinfarnasti seinfarnasta seinfarnasta
aukaföllseinfarnasta seinförnustu seinfarnasta
öll föllseinförnustu