sel
sagnorð sel-flytja með þolfalli
flytja (e-n/e-ð) í áföngum eða hollum
- selflytja verður féð á gúmmíbát úr fjörunni út í stærri bát
Beyging
‑flutti ‑flutt beygist eins og flytja
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égselflyt selflutti égselflytji selflytti
þúselflytur selfluttir þúselflytjir selflyttir
húnselflytur selflutti húnselflytji selflytti
viðselflytjum selfluttum viðselflytjum selflyttum
þiðselflytjið selfluttuð þiðselflytjið selflyttuð
þauselflytja selfluttu þauselflytji selflyttu
| nafnháttur | sel |
|---|---|
| sagnbót | sel |
| boðháttur eintölu | sel |
| boðháttur fleirtölu | sel |
| stýfður boðháttur | sel |
| lýsingarháttur nútíðar | sel |
kk.kvk.hk.
nf.selfluttur selflutt selflutt
þf.selfluttan selflutta selflutt
þgf.selfluttum selfluttri selfluttu
ef.selflutts selfluttrar selflutts
nf.selfluttir selfluttar selflutt
þf.selflutta selfluttar selflutt
þgf.selfluttum
ef.selfluttra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égselflyst selfluttist égselflytjist selflyttist
þúselflyst selfluttist þúselflytjist selflyttist
húnselflyst selfluttist húnselflytjist selflyttist
viðselflytjumst selfluttumst viðselflytjumst selflyttumst
þiðselflytjist selfluttust þiðselflytjist selflyttust
þauselflytjast selfluttust þauselflytjist selflyttust
| nafnháttur | sel |
|---|---|
| sagnbót | sel |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúselflystu selfluttistu þúselflytjistu selflyttistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúselflyturðu selfluttirðu þúselflytjirðu selflyttirðu
þiðselflytjiði selfluttuði þiðselflytjiði selflyttuði