semja
sagnorð
Merkingar
- 1.
með þolfalli setja saman, skrifa (texta)
- hún semur stundum smásögur
- hann var ungur þegar hann samdi leikritið
- hún er að reyna að semja ritgerðina
- 2.
gera með sér samning, samkomulag
- ríkisstjórnir landanna eru búnar að semja
- forlagið hefur samið við rithöfundinn um útgáfu
- þeir sömdu um skiptingu ágóðans
- 3.
frumlag í þágufalli koma vel saman, hafa með sér gott samkomulag
- systkinunum semur ágætlega
- mér hefur aldrei samið við yfirmanninn
- 4.
semja sig að háttum innfæddra
laga sig að háttum þeirra
- við sömdum okkur fljótt að þessum nýja stað
Tengd orð
Beyging
samdi samið
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égsemsamdiégsemjisemdi
þúsemursamdirþúsemjirsemdir
húnsemursamdihúnsemjisemdi
viðsemjumsömdumviðsemjumsemdum
þiðsemjiðsömduðþiðsemjiðsemduð
þausemjasömduþausemjisemdu
mérsemursamdimérsemjisemdi
| nafnháttur | semja |
|---|---|
| sagnbót | samið |
| boðháttur eintölu | semdu |
| boðháttur fleirtölu | semjið |
| stýfður boðháttur | sem |
| lýsingarháttur nútíðar | semjandi |
kk.kvk.hk.
nf.saminnsaminsamið
þf.saminnsamdasamið
þgf.sömdumsaminnisömdu
ef.saminssaminnarsamins
nf.samdirsamdarsamin
þf.samdasamdarsamin
þgf.sömdum
ef.saminna
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
mérsemstsamdistmérsemjistsemdist
| nafnháttur | semjast |
|---|---|
| sagnbót | samist |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúsemurðusamdirðuþúsemjirðusemdirðu
þiðsemjiðisömduðiþiðsemjiðisemduði