serða
sagnorð með þolfalli fornt
hafa mök við (e-n)
Beyging
serð sarð surðum sorðið
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égserðsarðégserðisyrði
þúserðursarðstþúserðirsyrðir
húnserðursarðhúnserðisyrði
viðserðumsurðumviðserðumsyrðum
þiðserðiðsurðuðþiðserðiðsyrðuð
þauserðasurðuþauserðisyrðu
| nafnháttur | serða |
|---|---|
| sagnbót | sorðið |
| boðháttur eintölu | serðu |
| boðháttur fleirtölu | serðið |
| stýfður boðháttur | serð |
| lýsingarháttur nútíðar | serðandi |
kk.kvk.hk.
nf.sorðinnsorðinsorðið
þf.sorðinnsorðnasorðið
þgf.sorðnumsorðinnisorðnu
ef.sorðinssorðinnarsorðins
nf.sorðnirsorðnarsorðin
þf.sorðnasorðnarsorðin
þgf.sorðnum
ef.sorðinna
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúserðurðusarðstuþúserðirðusyrðirðu
þiðserðiðisurðuðiþiðserðiðisyrðuði