sig
nafnorð, karlkyn
sig-maður , beyging: eignarfall eintölu sigmanns, nefnifall fleirtölu sigmenn
Merkingar
- 1.
björgunarmaður sem sígur úr þyrlu í björgunaraðgerð
- 2.
maður sem sígur í fuglabjargi til að ná í egg
Beyging
beygist eins og maður
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.sigmaður sigmaðurinn nf.sigmenn sigmennirnir
þf.sigmann sigmanninn þf.sigmenn sigmennina
þgf.sigmanni sigmanninum þgf.sigmönnum sigmönnunum
ef.sigmanns sigmannsins ef.sigmanna sigmannanna