sigra
sagnorð með þolfalli
vinna sigur (á e-m), hafa sigur, fara með sigur af hólmi (í baráttu, keppni, leik)
- hann sigraði alla andstæðinga sína á mótinu
- hann hefur oft staðið sig vel í keppninni en aldrei sigrað fyrr en nú
- hún sigraði í langstökki
- forsetaframbjóðandinn sigraði með yfirburðum
sigra hjarta mitt
vinna ást mína
sjá sigrast
Andheiti
Tengd orð
Beyging
sigraði sigrað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égsigrasigraðiégsigrisigraði
þúsigrarsigraðirþúsigrirsigraðir
húnsigrarsigraðihúnsigrisigraði
viðsigrumsigruðumviðsigrumsigruðum
þiðsigriðsigruðuðþiðsigriðsigruðuð
þausigrasigruðuþausigrisigruðu
| nafnháttur | sigra |
|---|---|
| sagnbót | sigrað |
| boðháttur eintölu | sigraðu |
| boðháttur fleirtölu | sigrið |
| stýfður boðháttur | sigra |
| lýsingarháttur nútíðar | sigrandi |
kk.kvk.hk.
nf.sigraðursigruðsigrað
þf.sigraðansigraðasigrað
þgf.sigruðumsigraðrisigruðu
ef.sigraðssigraðrarsigraðs
nf.sigraðirsigraðarsigruð
þf.sigraðasigraðarsigruð
þgf.sigruðum
ef.sigraðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égsigrastsigraðistégsigristsigraðist
þúsigrastsigraðistþúsigristsigraðist
húnsigrastsigraðisthúnsigristsigraðist
viðsigrumstsigruðumstviðsigrumstsigruðumst
þiðsigristsigruðustþiðsigristsigruðust
þausigrastsigruðustþausigristsigruðust
| nafnháttur | sigrast |
|---|---|
| sagnbót | sigrast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúsigrastusigraðistuþúsigristusigraðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúsigrarðusigraðirðuþúsigrirðusigraðirðu
þiðsigriðisigruðuðiþiðsigriðisigruðuði