sjálfs meðaumkun
nafnorð, kvenkyn
sjálfs-meðaumkun
það að vorkenna sjálfum sér
- hann lét sjálfsmeðaumkunina ná tökum á sér
Samheiti
- sjálfsvorkunn,
- sjálfsaumkun,
- sjálfsvorkunnsemi
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑meðaumkunar beygist eins og meðaumkun
eintala
án greinismeð greini
nf.sjálfsmeðaumkun sjálfsmeðaumkunin
þf.sjálfsmeðaumkun sjálfsmeðaumkunina
þgf.sjálfsmeðaumkun sjálfsmeðaumkuninni
ef.sjálfsmeðaumkunar sjálfsmeðaumkunarinnar