skíða
sagnorð
ganga á skíðum, renna sér á skíðum
- krakkarnir skíðuðu fram eftir kvöldi
Beyging
skíðaði skíðað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égskíðaskíðaðiégskíðiskíðaði
þúskíðarskíðaðirþúskíðirskíðaðir
húnskíðarskíðaðihúnskíðiskíðaði
viðskíðumskíðuðumviðskíðumskíðuðum
þiðskíðiðskíðuðuðþiðskíðiðskíðuðuð
þauskíðaskíðuðuþauskíðiskíðuðu
| nafnháttur | skíða |
|---|---|
| sagnbót | skíðað |
| boðháttur eintölu | skíðaðu |
| boðháttur fleirtölu | skíðið |
| stýfður boðháttur | skíða |
| lýsingarháttur nútíðar | skíðandi |
kk.kvk.hk.
nf.skíðaðurskíðuðskíðað
þf.skíðaðanskíðaðaskíðað
þgf.skíðuðumskíðaðriskíðuðu
ef.skíðaðsskíðaðrarskíðaðs
nf.skíðaðirskíðaðarskíðuð
þf.skíðaðaskíðaðarskíðuð
þgf.skíðuðum
ef.skíðaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égskíðastskíðaðistégskíðistskíðaðist
þúskíðastskíðaðistþúskíðistskíðaðist
húnskíðastskíðaðisthúnskíðistskíðaðist
viðskíðumstskíðuðumstviðskíðumstskíðuðumst
þiðskíðistskíðuðustþiðskíðistskíðuðust
þauskíðastskíðuðustþauskíðistskíðuðust
| nafnháttur | skíðast |
|---|---|
| sagnbót | skíðast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúskíðastuskíðaðistuþúskíðistuskíðaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúskíðarðuskíðaðirðuþúskíðirðuskíðaðirðu
þiðskíðiðiskíðuðuðiþiðskíðiðiskíðuðuði