skíra
sagnorð með þolfalli
gefa (e-m) nafn með kristilegri athöfn
- barnið verður skírt á sunnudaginn
- hann er skírður eftir móðurafa sínum
sjá skírast
Beyging
skírði skírt
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égskíriskírðiégskíriskírði
þúskírirskírðirþúskírirskírðir
húnskírirskírðihúnskíriskírði
viðskírumskírðumviðskírumskírðum
þiðskíriðskírðuðþiðskíriðskírðuð
þauskíraskírðuþauskíriskírðu
| nafnháttur | skíra |
|---|---|
| sagnbót | skírt |
| boðháttur eintölu | skírðu |
| boðháttur fleirtölu | skírið |
| stýfður boðháttur | skír |
| lýsingarháttur nútíðar | skírandi |
kk.kvk.hk.
nf.skírðurskírðskírt
þf.skírðanskírðaskírt
þgf.skírðumskírðriskírðu
ef.skírðsskírðrarskírðs
nf.skírðirskírðarskírð
þf.skírðaskírðarskírð
þgf.skírðum
ef.skírðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égskíristskírðistégskíristskírðist
þúskíristskírðistþúskíristskírðist
húnskíristskírðisthúnskíristskírðist
viðskírumstskírðumstviðskírumstskírðumst
þiðskíristskírðustþiðskíristskírðust
þauskírastskírðustþauskíristskírðust
| nafnháttur | skírast |
|---|---|
| sagnbót | skírst |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúskíristuskírðistuþúskíristuskírðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúskírirðuskírðirðuþúskírirðuskírðirðu
þiðskíriðiskírðuðiþiðskíriðiskírðuði