skó
nafnorð, karlkyn
skó-búnaður
skór eða stígvél sem menn hafa á fótum sér, skótau
Samheiti
Beyging
eignarfall eintölu ‑búnaðar beygist eins og búnaður
eintala
án greinismeð greini
nf.skóbúnaður skóbúnaðurinn
þf.skóbúnað skóbúnaðinn
þgf.skóbúnaði skóbúnaðinum / skóbúnaðnum
ef.skóbúnaðar skóbúnaðarins