skafa
sagnorð
sjá einnig skafa nafnorð, kvenkyn
Merkingar
- 1.
með þolfalli ná þunnu lagi (af fleti) með verkfæri
- hún skóf héluna af bílrúðunum
- ég skef mosann af stéttinni með þessari sköfu
- það þarf að skafa ristina á útigrillinu
- bakarinn skefur súkkulaði yfir kökuna
- 2.
gera skafrenning
það skefur
- það hafði skafið í fótspor hans
sjá skafinn
Beyging
skef skóf skófum skafið
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égskefskófégskafiskæfi
þúskefurskófstþúskafirskæfir
húnskefurskófhúnskafiskæfi
viðsköfumskófumviðsköfumskæfum
þiðskafiðskófuðþiðskafiðskæfuð
þauskafaskófuþauskafiskæfu
| nafnháttur | skafa |
|---|---|
| sagnbót | skafið |
| boðháttur eintölu | skafðu |
| boðháttur fleirtölu | skafið |
| stýfður boðháttur | skaf |
| lýsingarháttur nútíðar | skafandi |
kk.kvk.hk.
nf.skafinnskafinskafið
þf.skafinnskafnaskafið
þgf.sköfnumskafinnisköfnu
ef.skafinsskafinnarskafins
nf.skafnirskafnarskafin
þf.skafnaskafnarskafin
þgf.sköfnum
ef.skafinna
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égskefstskófstégskafistskæfist
þúskefstskófstþúskafistskæfist
húnskefstskófsthúnskafistskæfist
viðsköfumstskófumstviðsköfumstskæfumst
þiðskafistskófustþiðskafistskæfust
þauskafastskófustþauskafistskæfust
| nafnháttur | skafast |
|---|---|
| sagnbót | skafist |
| boðháttur eintölu | skafstu |
| boðháttur fleirtölu | skafist |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúskefstuskófstuþúskafistuskæfistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúskefurðuskófstuþúskafirðuskæfirðu
þiðskafiðiskófuðiþiðskafiðiskæfuði