skammar
nafnorð, karlkyn
skammar-krókur
skot eða afkimi þar sem sá sem er óþægur er látinn vera í refsingarskyni
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑króks þágufall eintölu ‑krók eða ‑króki nefnifall fleirtölu ‑krókar beygist eins og krókur
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.skammarkrókur skammarkrókurinn nf.skammarkrókar skammarkrókarnir
þf.skammarkrók skammarkrókinn þf.skammarkróka skammarkrókana
þgf.skammarkrók / skammarkróki skammarkróknum þgf.skammarkrókum skammarkrókunum
ef.skammarkróks skammarkróksins ef.skammarkróka skammarkrókanna