ske
sagnorð
eiga sér stað, gerast
- það skeði ekkert hér meðan þú varst í burtu
- þetta hefur aldrei skeð áður
ef ske kynni að hann kæmi í heimsókn
ef það mundi gerast að hann kæmi í heimsókn
það getur (vel) skeð að það fari að rigna
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
húnskeðurskeðihúnskeðiskeði
þauskeskeðuþauskeðiskeðu
| nafnháttur | ske |
|---|---|
| sagnbót | skeð |
kk.kvk.hk.
nf.skeðurskeðskeð
þf.skeðanskeðaskeð
þgf.skeðumskeðriskeðu
ef.skeðsskeðrarskeðs
nf.skeðirskeðarskeð
þf.skeðaskeðarskeð
þgf.skeðum
ef.skeðra