skila
sagnorð
Merkingar
- 1.
með þágufalli og þágufalli láta (e-n) hafa (e-ð) aftur
- hún skilaði mér peningunum
- hann hefur ekki skilað henni pennanum
- ég þarf að skila bókinni á safnið
- 2.
með þágufalli láta (e-ð) frá sér, afhenda (e-ð)
- nú hafa allir nemendur skilað ritgerðunum
- hann skilar ágætri vinnu
- 3.
með þágufalli skila þessu til hennar
bera þessi orð til hennar
- skilaðu því til hans að hann sé velkominn í samkvæmið
- hún skilaði til mín þakklæti fyrir hjálpina
- 4.
með þágufalli skila sér
koma til baka
- hann hefur verið lengi í burtu og hlýtur að fara að skila sér
- 5.
með þágufalli koma til baka með hagnaði, borga sig
- íþróttaiðkunin skilar sér í færri veikindadögum
- þessi neikvæðni skilar nákvæmlega engu
Beyging
skilaði skilað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égskilaskilaðiégskiliskilaði
þúskilarskilaðirþúskilirskilaðir
húnskilarskilaðihúnskiliskilaði
viðskilumskiluðumviðskilumskiluðum
þiðskiliðskiluðuðþiðskiliðskiluðuð
þauskilaskiluðuþauskiliskiluðu
mérskilarskilaðimérskiliskilaði
| nafnháttur | skila |
|---|---|
| sagnbót | skilað |
| boðháttur eintölu | skilaðu |
| boðháttur fleirtölu | skilið |
| stýfður boðháttur | skila |
| lýsingarháttur nútíðar | skilandi |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égskilastskilaðistégskilistskilaðist
þúskilastskilaðistþúskilistskilaðist
húnskilastskilaðisthúnskilistskilaðist
viðskilumstskiluðumstviðskilumstskiluðumst
þiðskilistskiluðustþiðskilistskiluðust
þauskilastskiluðustþauskilistskiluðust
| nafnháttur | skilast |
|---|---|
| sagnbót | skilast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúskilastuskilaðistuþúskilistuskilaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúskilarðuskilaðirðuþúskilirðuskilaðirðu
þiðskiliðiskiluðuðiþiðskiliðiskiluðuði