skil
sagnorð skil-yrða með þolfalli
binda (e-ð/e-n) ákveðnu skilyrði
Beyging
skil
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égskilyrði skilyrti égskilyrði skilyrti
þúskilyrðir skilyrtir þúskilyrðir skilyrtir
húnskilyrðir skilyrti húnskilyrði skilyrti
viðskilyrðum skilyrtum viðskilyrðum skilyrtum
þiðskilyrðið skilyrtuð þiðskilyrðið skilyrtuð
þauskilyrða skilyrtu þauskilyrði skilyrtu
| nafnháttur | skil |
|---|---|
| sagnbót | skil |
| boðháttur eintölu | skil |
| boðháttur fleirtölu | skil |
| stýfður boðháttur | skil |
| lýsingarháttur nútíðar | skil |
kk.kvk.hk.
nf.skilyrtur skilyrt skilyrt
þf.skilyrtan skilyrta skilyrt
þgf.skilyrtum skilyrtri skilyrtu
ef.skilyrts skilyrtrar skilyrts
nf.skilyrtir skilyrtar skilyrt
þf.skilyrta skilyrtar skilyrt
þgf.skilyrtum
ef.skilyrtra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égskilyrðist skilyrtist égskilyrðist skilyrtist
þúskilyrðist skilyrtist þúskilyrðist skilyrtist
húnskilyrðist skilyrtist húnskilyrðist skilyrtist
viðskilyrðumst skilyrtumst viðskilyrðumst skilyrtumst
þiðskilyrðist skilyrtust þiðskilyrðist skilyrtust
þauskilyrðast skilyrtust þauskilyrðist skilyrtust
| nafnháttur | skil |
|---|---|
| sagnbót | skil |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúskilyrðistu skilyrtistu þúskilyrðistu skilyrtistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúskilyrðirðu skilyrtirðu þúskilyrðirðu skilyrtirðu
þiðskilyrðiði skilyrtuði þiðskilyrðiði skilyrtuði