skjalla
sagnorð með þolfalli
hrósa (e-m/e-u) fullmikið, lofa (e-n/e-ð) mjög mikið
- hann skjallaði hana fyrir tungumálakunnáttu hennar
Beyging
skjallaði skjallað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égskjallaskjallaðiégskjalliskjallaði
þúskjallarskjallaðirþúskjallirskjallaðir
húnskjallarskjallaðihúnskjalliskjallaði
viðskjöllumskjölluðumviðskjöllumskjölluðum
þiðskjalliðskjölluðuðþiðskjalliðskjölluðuð
þauskjallaskjölluðuþauskjalliskjölluðu
| nafnháttur | skjalla |
|---|---|
| sagnbót | skjallað |
| boðháttur eintölu | skjallaðu |
| boðháttur fleirtölu | skjallið |
| stýfður boðháttur | skjalla |
| lýsingarháttur nútíðar | skjallandi |
kk.kvk.hk.
nf.skjallaðurskjölluðskjallað
þf.skjallaðanskjallaðaskjallað
þgf.skjölluðumskjallaðriskjölluðu
ef.skjallaðsskjallaðrarskjallaðs
nf.skjallaðirskjallaðarskjölluð
þf.skjallaðaskjallaðarskjölluð
þgf.skjölluðum
ef.skjallaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égskjallastskjallaðistégskjallistskjallaðist
þúskjallastskjallaðistþúskjallistskjallaðist
húnskjallastskjallaðisthúnskjallistskjallaðist
viðskjöllumstskjölluðumstviðskjöllumstskjölluðumst
þiðskjallistskjölluðustþiðskjallistskjölluðust
þauskjallastskjölluðustþauskjallistskjölluðust
| nafnháttur | skjallast |
|---|---|
| sagnbót | skjallast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúskjallastuskjallaðistuþúskjallistuskjallaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúskjallarðuskjallaðirðuþúskjallirðuskjallaðirðu
þiðskjalliðiskjölluðuðiþiðskjalliðiskjölluðuði