slím
lýsingarorð slím-kenndur
sem hefur áferð slíms
Samheiti
- slímugur,
- slímaður,
- slímfullur
Skyld orð
- hlaupkenndur,
- íþykkur
Beyging
slím
kk.kvk.hk.
nf.slímkenndur slímkennd slímkennt
þf.slímkenndan slímkennda slímkennt
þgf.slímkenndum slímkenndri slímkenndu
ef.slímkennds slímkenndrar slímkennds
nf.slímkenndir slímkenndar slímkennd
þf.slímkennda slímkenndar slímkennd
þgf.slímkenndum
ef.slímkenndra
nf.slímkenndi slímkennda slímkennda
aukaföllslímkennda slímkenndu slímkennda
öll föllslímkenndu
öll föllslímkenndari slímkenndari slímkenndara
öll föllslímkenndari
kk.kvk.hk.
nf.slímkenndastur slímkenndust slímkenndast
þf.slímkenndastan slímkenndasta slímkenndast
þgf.slímkenndustum slímkenndastri slímkenndustu
ef.slímkenndasts slímkenndastrar slímkenndasts
nf.slímkenndastir slímkenndastar slímkenndust
þf.slímkenndasta slímkenndastar slímkenndust
þgf.slímkenndustum
ef.slímkenndastra
nf.slímkenndasti slímkenndasta slímkenndasta
aukaföllslímkenndasta slímkenndustu slímkenndasta
öll föllslímkenndustu