slöngvi vaður
nafnorð, karlkyn
slöngvi-vaður
víð lykkja til að fanga í dýr, snara
Beyging
eignarfall eintölu ‑vaðar eða ‑vaðs nefnifall fleirtölu ‑vaðir beygist eins og vaður
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.slöngvivaður slöngvivaðurinn nf.slöngvivaðir slöngvivaðirnir
þf.slöngvivað slöngvivaðinn þf.slöngvivaði slöngvivaðina
þgf.slöngvivað / slöngvivaði slöngvivaðnum þgf.slöngvivöðum slöngvivöðunum
ef.slöngvivaðar / slöngvivaðs slöngvivaðarins / slöngvivaðsins ef.slöngvivaða slöngvivaðanna