slag brandur
nafnorð, karlkyn
slag-brandur
slá sem er skotið fyrir hurð til að loka henni
Skyld orð
- tréloka
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑brands nefnifall fleirtölu ‑brandar beygist eins og brandur
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.slagbrandur slagbrandurinn nf.slagbrandar slagbrandarnir
þf.slagbrand slagbrandinn þf.slagbranda slagbrandana
þgf.slagbrandi slagbrandinum þgf.slagbröndum slagbröndunum
ef.slagbrands slagbrandsins ef.slagbranda slagbrandanna