smána
sagnorð með þolfalli
sýna (e-m) óvirðingu, valda (e-m) skömm, auðmýkja (e-n)
- hann smánar starfsfólkið með eilífum aðfinnslum
- hún smánaði hann í orði og verki
sjá smánast
Beyging
smánaði smánað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égsmánasmánaðiégsmánismánaði
þúsmánarsmánaðirþúsmánirsmánaðir
húnsmánarsmánaðihúnsmánismánaði
viðsmánumsmánuðumviðsmánumsmánuðum
þiðsmániðsmánuðuðþiðsmániðsmánuðuð
þausmánasmánuðuþausmánismánuðu
| nafnháttur | smána |
|---|---|
| sagnbót | smánað |
| boðháttur eintölu | smánaðu |
| boðháttur fleirtölu | smánið |
| stýfður boðháttur | smána |
| lýsingarháttur nútíðar | smánandi |
kk.kvk.hk.
nf.smánaðursmánuðsmánað
þf.smánaðansmánaðasmánað
þgf.smánuðumsmánaðrismánuðu
ef.smánaðssmánaðrarsmánaðs
nf.smánaðirsmánaðarsmánuð
þf.smánaðasmánaðarsmánuð
þgf.smánuðum
ef.smánaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égsmánastsmánaðistégsmánistsmánaðist
þúsmánastsmánaðistþúsmánistsmánaðist
húnsmánastsmánaðisthúnsmánistsmánaðist
viðsmánumstsmánuðumstviðsmánumstsmánuðumst
þiðsmánistsmánuðustþiðsmánistsmánuðust
þausmánastsmánuðustþausmánistsmánuðust
| nafnháttur | smánast |
|---|---|
| sagnbót | smánast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúsmánastusmánaðistuþúsmánistusmánaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúsmánarðusmánaðirðuþúsmánirðusmánaðirðu
þiðsmániðismánuðuðiþiðsmániðismánuðuði