smokra
sagnorð með þágufalli
smeygja (sér/e-u), koma (sér/e-u) gegnum þrengsli
- ég smokraði mér inn um dyrnar
- honum tókst að smokra bandinu fram af úlnliðunum
Beyging
smokraði smokrað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égsmokrasmokraðiégsmokrismokraði
þúsmokrarsmokraðirþúsmokrirsmokraðir
húnsmokrarsmokraðihúnsmokrismokraði
viðsmokrumsmokruðumviðsmokrumsmokruðum
þiðsmokriðsmokruðuðþiðsmokriðsmokruðuð
þausmokrasmokruðuþausmokrismokruðu
| nafnháttur | smokra |
|---|---|
| sagnbót | smokrað |
| boðháttur eintölu | smokraðu |
| boðháttur fleirtölu | smokrið |
| stýfður boðháttur | smokra |
| lýsingarháttur nútíðar | smokrandi |
kk.kvk.hk.
nf.smokraðursmokruðsmokrað
þf.smokraðansmokraðasmokrað
þgf.smokruðumsmokraðrismokruðu
ef.smokraðssmokraðrarsmokraðs
nf.smokraðirsmokraðarsmokruð
þf.smokraðasmokraðarsmokruð
þgf.smokruðum
ef.smokraðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égsmokrastsmokraðistégsmokristsmokraðist
þúsmokrastsmokraðistþúsmokristsmokraðist
húnsmokrastsmokraðisthúnsmokristsmokraðist
viðsmokrumstsmokruðumstviðsmokrumstsmokruðumst
þiðsmokristsmokruðustþiðsmokristsmokruðust
þausmokrastsmokruðustþausmokristsmokruðust
| nafnháttur | smokrast |
|---|---|
| sagnbót | smokrast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúsmokrastusmokraðistuþúsmokristusmokraðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúsmokrarðusmokraðirðuþúsmokrirðusmokraðirðu
þiðsmokriðismokruðuðiþiðsmokriðismokruðuði