snældu vitlaus
lýsingarorð snældu-vitlaus
stjórnlaus, óður, snarvitlaus
- hún hélt að hann væri orðinn snælduvitlaus
- veðrið var alveg snælduvitlaust og það sá ekki úr augum
Beyging
‑vitlaus ‑vitlaust beygist eins og vitlaus
kk.kvk.hk.
nf.snælduvitlaus snælduvitlaus snælduvitlaust
þf.snælduvitlausan snælduvitlausa snælduvitlaust
þgf.snælduvitlausum snælduvitlausri snælduvitlausu
ef.snælduvitlauss snælduvitlausrar snælduvitlauss
nf.snælduvitlausir snælduvitlausar snælduvitlaus
þf.snælduvitlausa snælduvitlausar snælduvitlaus
þgf.snælduvitlausum
ef.snælduvitlausra
nf.snælduvitlausi snælduvitlausa snælduvitlausa
aukaföllsnælduvitlausa snælduvitlausu snælduvitlausa
öll föllsnælduvitlausu