sníkja
sagnorð með þolfalli
biðja e-n um að gefa sér e-ð
- hún gekk á milli manna og sníkti sígarettur
- hann kaupir aldrei neitt en sníkir allt af öðrum
Beyging
sníkti sníkt
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égsníkisníktiégsníkisníkti
þúsníkirsníktirþúsníkirsníktir
húnsníkirsníktihúnsníkisníkti
viðsníkjumsníktumviðsníkjumsníktum
þiðsníkiðsníktuðþiðsníkiðsníktuð
þausníkjasníktuþausníkisníktu
| nafnháttur | sníkja |
|---|---|
| sagnbót | sníkt |
| boðháttur eintölu | sníktu |
| boðháttur fleirtölu | sníkið |
| stýfður boðháttur | sník |
| lýsingarháttur nútíðar | sníkjandi |
kk.kvk.hk.
nf.sníktursníktsníkt
þf.sníktansníktasníkt
þgf.sníktumsníktrisníktu
ef.sníktssníktrarsníkts
nf.sníktirsníktarsníkt
þf.sníktasníktarsníkt
þgf.sníktum
ef.sníktra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúsníkirðusníktirðuþúsníkirðusníktirðu
þiðsníkiðisníktuðiþiðsníkiðisníktuði